Welkom dierbare lezers,

het bijhouden van een weblog (naast
de Rivendell website) heeft een drievoudige bedoeling.

  • Verslag uitbrengen van ervaringen en avonturen tijdens mijn reizen. Meer foto's vind je op dit reis album.
  • De praktische, theoretische en concrete stappen en plannen beschrijven die de creatie van mijn familiedomein en de realisatie van het ecodorp helpen verwezenlijken.
  • Bijhouden en delen wat boeiend, inspirerend, motiverend, helend en bevrijdend werkt.
Enjoy and be happy !

woensdag 24 juli 2013

Op zoek naar het paradijs - Deel 2: zoektocht


If you do not go after what you want, you'll never have it.
If you do not ask, the answer will always be no.
If you do not step forward, you will always be in the same place.

Ik onderneem deze zoektocht samen met een vriendin. Tijdens de zomer 2012 speuren we de vele immo websites af op zoek naar geschikte plekjes. Onze keuze en zoektocht spitst zich toe op 2 gebieden: de Limousin en de 2 Katharen departementen Aude en Ariège.
De Limousin bevindt zich ten westen van het Centraal Massief, ongeveer halverwege Frankrijk, en omvat 3 departementen: Haute Vienne, Creuze en Corrèze. De Limousin behoort tot de mooiste en goedkoopste regio’s van Frankrijk met een groot aanbod aan koopwoningen én er wonen reeds enkele vrienden (wat toch een groot voordeel is). Er is ook een actief netwerk van gelijkgezinde mensen die gezamenlijke aankopen doen, feestjes en activiteiten organiseren en elkaar helpen waar mogelijk. Een mogelijk nadeel is het her en der aanwezige radioactieve restafval wat overgebleven is van de uranium mijnen (vooral in de Haute Vienne).
De Aude/Ariège liggen naast elkaar in het diepste zuiden van Frankrijk aan de voet van Pyreneeën. De Aude is wat droger, warmer en toegankelijker; de Ariège wat natter, wilder en groener. Ook daar wonen reeds vrienden, maar er is veel minder te koop en de prijzen zijn er merkelijk hoger. Wellicht omdat de Pyreneeën een erg toeristische bestemming is (wandelen, wintersport, bergen, Andorra,…).
We raadplegen verschillende websites om geschikte huizen te vinden, dit zijn de belangrijkste:
  • Le Bon Coin (veel particulieren)
  • Green Acres (grote keuze)
  • Leggett (Engelsen verkopen hun vakantiehuis wegens de crisis, soms uitzonderlijke koopjes te doen)
  • Safer (grote terreinen)
  • met google kun je ook zoeken naar de lokale immokantoren: tik immo + de naam van de gemeente uit de regio waar je iets wilt vinden
Nadat we een selectie huizen uitgekozen hebben, begint het mailen en telefoneren met de Franse en Engelse immo’s om vooraf afspraken te maken om de domeinen te bezoeken tijdens onze reis. Dit gaat wel vlot, maar je hebt wel een strikt reisschema nodig om overal op tijd te komen. Geen probleem voor ons, want we reizen met een kampeerwagen zodat we uiterst flexibel en mobiel zijn. Meestal plannen we slechts de eerste week van de reis via mail en telefoon, de tweede en derde reisweek gaat het wat losser en laten we ons leiden door contacten, ontmoetingen en bezoekjes aan de lokale immo kantoren. De etalages afspeuren naar leuke huizen en dan gewoon binnenstappen en vragen om te kunnen bezoeken. Meestal lukt het zonder voorafgaande afspraak en ben je een uurtje later ter plaatse het huis al aan het bekijken.

Onze eerste zoekreis van 3 weken plannen we in de herfst 2012. We bezoeken een 15tal domeinen in de Limousin en de Dordogne. Het is goed om veel verschillende plekken en huizen en gronden te zien en te voelen. Zo kun je steeds beter inschatten wat belangrijk is en wat je nu precies zoekt en verlangt. Reken toch op een zoektocht van 1 jaar om de droomplek te vinden. Het kan uiteraard sneller, maar bij de meesten duurt het hele proces van zoeken en vinden en kopen toch al snel een jaar. Onze ervaring is ook dat de ideale droomplek niet bestaat. Er is altijd wel iets wat niet helemaal klopt of goed zit (de prijs, de locatie, het huis of het terrein,…). En het is belangrijk om eerder een hartkeuze te maken dan een mentale beslissing.

Toch vinden we tijdens deze eerste zoekreis al onze droomplek! Het laatste huis op onze lijst is namelijk een schattige cottage in Villac (Dordogne) van een Engelse dame die terugkeert naar haar land en daarom verkoopt. Het huis is wel wat klein (80m2) maar ligt midden een mooie, vruchtbare tuin van 1 hectare in een klein, lieflijk dorpje midden de natuur. De energie op de plek voelt heel goed en we knikken beiden… ja, dit is het. Vlak naast haar huisje verkoopt de dame ook een ander groot terrein met ruime gite (60m2). Dit zou voor ons dadelijk een fijne inkomstenbron zijn en een plek om vrienden en familie te ontvangen. Maar de prijs voor beide huisjes samen is boven ons budget. We kunnen wel zonder probleem 1 huis kopen, maar we twijfelen en brengen een bod uit op het huis én de gite samen. Het bod is merkelijk lager dan de vraagprijs voor beide panden. De dame weigert ons bod maar doet wel een tegenvoorstel. Ze stelt voor dat we het ene huis nu kopen en we krijgen 3 jaar de tijd om de gite zelf aan te kopen of om iemand anders te vinden die het wil kopen. En in die 3 jaar mogen we de extra grond en de gite gebruiken als inkomstenbron. Een prachtig voorstel, zelfs als we na 3 jaar niet in staat zouden zijn om zelf de gite te kopen. Het is namelijk vrij zeker dat we een vriend of kennis kunnen vinden om naast ons te komen wonen. We weigeren haar voorstel, ergens in de hoop dat ze toch nog ons bod op huis en gite wil aanvaarden. Maar enkele weken later zijn het huis en de gite toch verkocht aan iemand anders. Achteraf gezien hadden we haar voorstel moeten aannemen en dan woonden we nu al in Frankrijk. Maar goed, fouten worden gemaakt en zo leer je telkens bij.

It's better to look back on life and say: 'I can't believe I did that',
than to look back and say: 'I wish I did that'.


De tweede zoekreis vindt plaats tijdens de lente 2013. Opnieuw trekken we 3 weken uit waarin we naast de Limousin ook de Katharenstreek gaan uitkammen. Ook nemen we telkens tijd om vrienden te bezoeken. Deze keer bezoeken we een 20tal domeinen, soms 4 op 1 dag, wat heel intens is. Het vriest nog altijd wanneer we België verlaten. In midden Frankrijk is het wat warmer, maar toch is het bitter koud in mijn oude en niet geïsoleerde oldtime camper. Overdag warmen we ons door te rijden met de verwarming op volle kracht of door in de warme immo kantoren of toeristenbureaus te zitten, ‘s nachts leggen we 4 dikke dekbedden op ons. In de Corrèze bezoeken we een leuk huis gelegen in een kleine hameau waarvan de volledige bovenverdieping reeds prachtig afgewerkt is in hout. Beneden zijn nog wat renovaties nodig en er is ook nog een groot atelier. Mijn vriendin vindt het huis een mooie kanshebber maar ik vind het bijhorend terrein veel te hellend. Er is wel een klein vlak stuk geschikt als groentetuin, maar het overgrote deel loopt erg schuin naar beneden tot aan de rivier. Mits het aanleggen van terrassen kun je dan wel tuinieren maar toch heb ik hier serieuze bedenkingen bij. De prijs is in ieder geval interessant, gezien de verkoop dringend is wegens een echtscheiding. Dit zijn natuurlijk de interessantste koopjes, namelijk Engelsen die dringend geld nodig hebben en snel hun tweede verblijf van de hand willen doen of echtscheidingen waarvan de partners schulden hebben. In sommige gevallen gaat er zelfs 50% van de vraagprijs af. Bij dit huis zakt de prijs van 170.000 naar 125.000. We doen zelfs een bod van 100.000 maar dit wordt niet aanvaard. In Frankrijk zijn huizen meestal via verschillende kanalen te koop, het huis zit bij diverse immo kantoren, bij de notaris en je kunt ook rechtstreeks aan de eigenaars kopen (wat altijd goedkoper is). Alleen wanneer een immo exclusiviteit verworven heeft over een pand ben je verplicht om via het immo te kopen. In dat geval zul je een document moeten tekenen voor je op bezoek gaat naar het koophuis. Hoe dan ook, de prijzen in de immo kantoren zijn meestal 20 tot 30% boven het gewenste/verwachte bedrag. Dat betekent dat een redelijk bod (wat 20% lager ligt) bijna altijd aanvaard wordt. Wij bieden soms nog veel lager, gewoon omdat het huis in kwestie niet volledig aan onze voorkeuren voldoet en een gokje wagen altijd kan.

Na een hartelijk bezoek aan de vrienden in de Lot rijden we verder richting zuiden en de bergen. Eerste halte is de Ariège en een bezoek aan mijn favoriete vallei (Ribèrot). Wat een prachtige plek is dit toch. Mocht je punten geven aan de schoonheid van Frankrijk, dan geef ik de Creuse een 7, de Corrèze een 8, maar de vele valleien der Ariège zijn gewoon buiten categorie. Wilde, ongerepte natuur zoals je ze in Vlaanderen nergens meer vind. Schitterende wandelingen in feeërieke bossen en langs dartelende bergbeekjes. Zuivere lucht die je longen openmaken en volop levenskracht aanvoeren. Helende natuur en verblindende schoonheid. Ik had vroeger al mijn hart verloren aan de Pyreneeën, maar ook mijn vriendin is nu volledig van de kaart door de pracht van de bergen. Hier wonen is wel een uitdaging: de omgeving is paradijselijk en zuiver, dat wel, maar de moeilijke bereikbaarheid en afzondering zijn toch wel te overdenken. Met mijn oud campertje raak ik zelfs niet over de cols rond Massat als het sneeuwt. Zo proberen we de Col des Caougnous over te rijden, maar het begint te sneeuwen en volgeladen als we zijn, raken we de steile wegen niet meer op. Even is er angst. Stel dat we achteruit glijden op het gladde wegdek recht de ravijn in. Langzaam probeer ik dan de camper te draaien en gaan we terug richting het laaggebergte en de leuke stad St Girons, waar de zaterdagmorgen markt een must is voor iedereen die in de buurt woont plus de vele toeristen.
Zoals gezegd is het aanbod koophuizen in de Ariège kleiner en de prijzen hoger (veel Fransen kopen hier een vakantieverblijf dicht bij skistation Guzet of shoppingcenter Andorra, wat de prijzen opdrijft). Maar toch gaan we kijken aan de immo kantoren op zoek naar een droomplekje. Helaas, ons favoriete kantoor, waar tal van pareltjes te koop staan, neemt net nu vakantie voor een week. Zo lang kunnen we niet wachten, dus we zetten de reis verder richting Aude, meer specifiek naar de Corbières. In het mooie en rustige dorpje waar onze vriendin woont, staan zowaar vele huizen te koop. We maken een afspraak met de man van het immo en die neemt ons mee op een rondleiding langs het dorp en toont ons 5 koopwoningen. Sommigen zijn fantastisch (schitterend huis, voldoende terrein, rivier langs het huis,…) maar wel te duur. Toch is er ook eentje bij die mij wel bevalt en ook onder ons budget blijft, maar mijn vriendin vindt het huis te oud. En zo is er altijd wat. Onze ervaringen met de mensen van de immo’s zijn wel heel positief. De meeste zijn erg vriendelijk, nemen hun tijd om alles uit te leggen en te tonen, bemiddelen tussen koper en verkoper en zorgen voor de hele procedure van aankoop/verkoop. En als je een bod uitbrengt, doen ze hun best om de verkoper te overtuigen. 

The goal of life is to make your heartbeat match the beat of the universe, to match your nature with Nature.

Deze reis bracht de conclusie dat de Ariège (en dan voornamelijk de bergstreken) tot de mooiste plekken van Frankrijk (en zelfs Europa) behoren en eigenlijk onze voorkeur geniet. Als extra bedenking (wel met 2 zijden) bevinden we ons in de erg geteisterde maar ook spiritueel krachtige Katharenstreek waar een heel bijzondere en sterke energie hangt. Iedereen die hier komt, wordt geconfronteerd met zichzelf en de innerlijke patronen die ontwaking/groei blokkeren. Kan nuttig zijn als je bereid bent te werken aan jezelf, maar het kan ook voor de nodige spanning en meningsverschillen zorgen, zoals we zelf ook hebben mogen ervaren. In ieder geval keren we terug naar België met de overtuiging dat er veel mooie huizen te koop staan, er is keuze voor elk budget, en dat er ergens een droomplekje wacht op ons. Een plek vinden ergens op de grens tussen Ariège/Aude zou ideaal zijn vanwege de korte afstand om vrienden te bezoeken zoals Eddy en Katrien in het pelgrimsnest en de nabijheid van de bergen. In ieder geval genoeg stof om ons voor te bereiden op een volgende zoektocht tijdens de zomer 2013.

De grootste entertainer en muzikale boodschapper ooit.

Heal The World
Make It A Better Place
For You And For Me
And The Entire Human Race

dinsdag 23 juli 2013

Op zoek naar het paradijs - Deel 1: voorbereiding



Growing your own food is the most radical of acts.
It is the only effective protest that can overturn the corporate powers that be.

Het echte paradijs is uiteraard niet te vinden in de uiterlijke wereld, maar is vooral een innerlijke ontdekkingstocht naar die eeuwige Bron van vreugde diep verborgen in iedere ziel. Niettemin spelen er ook allerlei dringende motieven om op zoek te gaan naar een fysieke plek om een paradijsje vorm te geven waar het terug mogelijk wordt om in harmonie en eenheid te leven met de natuur en met je eigen Essentie.

Waarom dan wel? 
Wel, zelfs het kleinste kind kan zien dat de Aarde al lang een controle- en slavenplaneet is waar elke dag nieuwe wetten en regeltjes en nog meer camera’s en technologieën de vrijheden maar blijven inperken terwijl het (over)leven voor velen slechts bestaat uit werken, betalen en consumeren om zo de elite nog rijker en machtiger te maken. Uit deze zinloze en zielloze matrix ontsnappen kan door jezelf los te koppelen van het systeem en te werken aan zelfvoorziening (hetzij alleen, hetzij met gelijkgestemden) en is veruit de enige weg uit de ellende, want regeringen zijn gewoon de controleorganen der elite en geven geen zier om de bevolking, terwijl de sociale verzorgingsstaat vooral dient om ons in slaap te sussen en afhankelijk te houden, zodat we blijven werken of wachten en ons niet teveel vragen stellen, want we hebben toch een flatscreen en een jaarlijkse vakantie…dus zo slecht kan het toch niet zijn…Tot je die slecht betaalde job verliest, de hypotheek niet langer kan afbetalen en de bank jouw huis afpakt (zie Spanje, Griekenland, Portugal, USA,…). Of tot je ziek en depressief wordt van de gifvoeding, de ggo’s, de vaccinaties, de farma medicijnen, de stressjob, de chemtrails of de toenemende stralingsbronnen.
Dit kracht en leven ontnemende piramidesysteem verlaten is niet eenvoudig, maar het is de enige weg. Wanneer de crisis ook in onze contreien in volle hevigheid zal toeslaan (slechts een kwestie van tijd), dan zal een zelfvoorzienende permacultuur tuin van een onschatbare waarde zijn. Want de oplossing is zelf volledige verantwoordelijkheid nemen voor je leven, je geluk en de toekomst van je gezin. Dit kan door massale burgerlijke ongehoorzaamheid bvb. Maar een andere schitterende methode is het creëren van een zelfvoorzienend familiedomein. Dit kan alleen of in groep. Je hebt nodig: een geschikt terrein, veel moed en wat geld. En ook de nodige kennis en skills om zo’n permacultuur ‘garden of eden’ op te starten. Op de Rivendell site staat ondertussen bergen nuttige informatie om zo’n project te kunnen beginnen. 

Civilizations that get too far from the land are bound to decay.

Graag maak ik jullie deelgenoot van mijn avonturen tijdens de zoektocht naar een geschikt terrein. Wellicht kunnen mijn avonturen en blogberichten ook andere mensen inspireren en aansporen het leven in eigen handen te nemen.
Het voorkeurland is nog altijd Frankrijk, hoewel ik ook andere landen als mogelijkheid heb onderzoch. Hongarije en Bulgarije bvb. zijn spotgoedkoop en bezitten mooie natuurlandschappen en je hebt er (voorlopig) al een huis + grote tuin voor 10.000 euro en minder. Maar zwaarwegende nadelen zijn dan de taal, de cultuur en het ontbreken van Vlaamse vrienden. Voor wie voldoende geld of de juiste diploma’s bezit, zijn er 3 fantastische en mooie emigratielanden: Australië, Nieuw Zeeland of Canada. Helaas raak ik daar niet binnen. Spanje/Portugal vind ik dan weer te warm en te droog, hoewel de Spaanse noordkust (denk aan Asturias, Cantabrië, Galicië) wel groen, vruchtbaar en heel mooi zijn. Islam landen vallen af wegens te grote culturele verschillen en gekke fundamentalistische neigingen.
En waarom niet in België blijven, vraag je misschien? Ook dat heb ik even overwogen. Wallonië valt qua natuur nog wel mee. Maar Vlaanderen is gewoon onleefbaar en verandert nu snel in 1 grote betonnen agglomeratie verzadigd met auto’s en files en volgebouwd met woonwijken, stralingsmasten, verkeersaders, industriezones en shoppingcentra. En op het nog overblijvende platteland worden volop allerlei chemicaliën en straks ggo gewassen gebruikt, wellicht om die laatste, zeldzame dieren, vogels en bijen de nek om te wringen, terwijl boven onze hoofden een cocktail van chemtrails en zure regen overal ziekte en depressie zaaien. Vlaanderen is niet alleen lelijk maar gewoon een rampgebied en één der meest vervuilde kankerplekken ter wereld en Vlaanderen verlaten is dus gewoon puur zelfbehoud en zelfbescherming. Eigen lichaam eerst en een gezonde ziel heeft volop wilde natuur nodig, die helaas niet te vinden is in de schaarse provinciale domeinen en aangelegde parken. Andere doorslaggevende redenen zijn natuurlijk de exuberante huizenprijzen, die tot de hoogste in Europa behoren, en het gebrek aan ruimte. Met mijn budget is het onmogelijk om in België een huis te kopen, laat staan een huis met grote tuin.  Ook bouwgrond is erg duur en op landbouwgrond mag niet gebouwd worden volgens de wetten van 'rijk en machtig'. De Aarde behoort al lang niet meer aan iedereen, maar grotendeels aan een handvol rijke families.
Dus blijft over, het meest bezochte vakantieland ter wereld: Frankrijk. En de vele toeristen hebben geen ongelijk. Zuid Frankrijk is ongelofelijk mooi, de taal is geen probleem voor mij, het levensritme is nog menselijk, de cultuur is verwant, de prijzen voor koophuizen en gronden zijn er (momenteel) laag, er is nog natuur, ruimte en stilte en bovenal: ik ken er ondertussen heel wat (Vlaamse en Franse) vrienden en sympathisanten die mij graag willen verwelkomen.

To cherish the remains of the Earth and to foster its renewal
is our only legitimate hope of survival.

Hoe zoek je een nu een paradijselijk plekje? Dat zal voor iedereen even anders zijn afhankelijk van veel factoren. Mijn verhaal hoeft dus niet jouw verhaal te zijn. Het kan in ieder geval goed zijn vooraf enkele parameters of prioriteiten op te stellen om zo het zoeken vlotter en makkelijker te maken. Waar en wat zoek je precies? Wat vind je belangrijk? Er zijn vele mogelijkheden afhankelijk van budget, skills en verlangens. Hier volgen enkele overwegingen. 


Geld
  • Nu de banken en regeringen ook al het spaargeld der burgers opeisen om de foute en klungelende banken te redden (dit is niets minder dan gelegaliseerde diefstal), kun je beter je geld investeren in je eigen toekomst (grond, huis, planten, zaden en zelfvoorziening)
  • Bovendien is de inflatie hoger dan de rente die je krijgt op je spaarboekje, zodat je eigenlijk verlies lijdt. Elke dag dat je geld op de bank staat, verdwijnen er waarde en kapitaal en creatie mogelijkheden. 
  • Vergeet aandelen en beleggingsfondsen, vergeet goud en zilver, de beste investering is geld, tijd en energie steken in je eigen autonomie, geluk en vrijheid.
Budget
  • Zelfs met een klein budget (50.000 euro) kun je in Frankrijk al grond met een leuk huisje vinden. Met een nog kleiner budget is het toch mogelijk alvast grond te kopen en een yurt of een roulotte te zetten. Vraag altijd toestemming aan de burgemeester en leg omstandig je plannen uit. Yurtbewoning ligt gevoelig in Frankrijk, maar veel burgemeesters tolereren wel 1 yurt als ze merken dat je ernstig en te vertrouwen bent. De meeste problemen komen van jaloerse en wantrouwige buren. Neem dus zeker tijd om kennis te maken met de lokale gemeenschap.
  • Ik kies ervoor om een budget achter de hand te houden om 3 jaar te kunnen overbruggen. Zie financieel plan. In die tijd kan de zelfvoorziening beginnen en een inkomstenbron opgestart worden. Zonder reserve, spaargeld of uitkering vanuit België/Nederland ben je gedwongen werk te zoeken in het systeem (wat uiteindelijk niet echt mijn bedoeling is). Als je een huis met gite/chambre d’hôtes koopt, dan heb je wel dadelijk een inkomstenbron, maar deze huizen zijn toch een stuk duurder in aankoop. 
  • Aansluiten bij een bestaande gemeenschap/ecodorp kan een (financieel voordelige) optie zijn, enkel als je bereid bent de heersende regels en afspraken (of het ontbreken ervan) te aanvaarden. En dat is niet altijd evident want veel gemeenschappen werken ofwel vanuit een patriarchaal systeem, ofwel vanuit anarchie. Bovendien is er momenteel (behalve in Wales) nergens in Europa een familiedomein dorp volledig actief en werkzaam.
  • Zonder geld kan het eventueel ook (als je veel vrienden en tijd hebt), lees maar eens de ervaringen van Mark Boyle, evenwel gaat het allemaal net wat makkelijker met een beetje geld dan helemaal zonder geld.

Het huis - Enkele mogelijkheden.
  • Bouwgrond kopen waar je zelf een ecologische woning op zet. Interessant voor wie handig is en ook een eigen huis wil ontwerpen. Op de huizenpagina vind je heel wat inspiratie.
  • Een schuur kopen om te renoveren. Er zijn al schuren met grond te koop voor 20.000 euro, maar voorzie toch een kleine 100.000 euro extra om er iets moois van te maken, tenzij je alles zelf doet, veel recycleert en de kosten spreidt over de jaren. Een schuur heeft (in de regel) geen leidingen, nutsvoorzieningen, sanitair, rioleringen, verwarming, enz… En vele schuren liggen afgelegen (vooral in de bergstreken) en zijn moeilijk of zelfs helemaal niet te bereiken met een gewone wagen.
  • Agrarische grond kopen is meestal veel goedkoper (tussen 1.000 en 4.000 euro per hectare), maar het zal moeilijk worden om er ooit effectief te wonen gezien de strenge wetgeving. Zelfs een yurt of caravan zal niet toegestaan worden, tenzij je het statuut van landbouwer hebt, en dan kan bijna alles. In dat geval kun je (als boer) een schuur bouwen om gewassen op te slaan of dieren te laten schuilen en die schuur later ombouwen tot woonhuis. Agrarische grond kopen met een ruïne op is een andere interessante mogelijkheid omdat toestemming om de ruïne te renoveren wellicht zal verstrekt worden.
  • Een huis kopen met werk aan. Het voordeel is de lagere prijs, maar hou dan een deel van je budget over om het huis op punt te stellen. Over de fosse septique (septische put) doen ze moeilijk in Frankrijk, veel plattelandshuizen zijn niet aangesloten op de riolering en moeten een septische put hebben. Zo’n put laten aanleggen kost al snel 5.000 euro, een waterzuiveringrietveld is uiteraard beter maar wordt moeilijker aanvaard. 
  • Een instapklaar huis kopen is duurder maar je kunt dadelijk beginnen met de tuinen en de zelfvoorziening en je hoeft niet eerst werk, tijd en geld in renovatie te steken.
De grond
  • Hoe meer grond, hoe meer werk. Om te permaculturen en een zelfvoorzienende groentetuin te maken, heb je geen hectare nodig. Met (veel) minder kan ook tenzij je een uitgebreide boomgaard of een voedselbos wenst of extra oogst wilt als inkomstenbron (cashcrops).
  • Als je toch (te) veel grond hebt (vanaf enkele hectares), dan kun je verschillende dingen doen: vrijwilligers laten meehelpen, dieren houden om de weilanden af te grazen, bepaalde percelen verhuren aan boeren of paardenhouders, een camping beginnen, een groot voedselbos aanleggen, andere gezinnen uitnodigen en de gronden verdelen,…
  • Vlakke grond is super handig om te tuinieren, maar op veel plaatsen in Frankrijk zijn de gronden eerder hellend en glooiend. Als een terrein te hellend is, kunnen altijd terrassen (machinaal) worden aangelegd. Een glooiend terrein kan ook gebruikt worden om de watervoorziening in huis en tuin te regelen via zwaartekracht. 
  • Zoek grond met een bron, rivier of meer ter plaatse of dicht in de buurt. Eigen drinkbaar bronwater op het terrein is nu en in de toekomst een onbetaalbare luxe. Een eigen meer graven op je terrein is in Frankrijk uiterst moeilijk gezien de waterrechten der buurtbewoners. Toch is water uiterst belangrijk en dien je allerlei voorzieningen te maken om water zolang mogelijk op het terrein te houden (swales, greppels, poelen, regentonnen,…).
  • Als de grond veel rotsbodem en stenen bevat, kan altijd in opgehoogde bedden of met hugelkultur getuinierd worden.
  • Weinig vruchtbare grond kan opgewaardeerd worden met compost en organisch materiaal uit de omringende bossen. Zie ook voedselbos.

Locatie.
  • Locatie is alles !!! Een prachtig huis en mooie vruchtbare grond kunnen gelegen zijn naast een hoogspanningslijn of agrarisch gebied waar gif gesproeid wordt en ggo gewassen staan. Zo’n locatie valt dadelijk af als mogelijke plek. Er zijn vele factoren die meespelen bij het kiezen van de geschikte locatie.
  • Bereikbaarheid. In het middengebergte der Pyreneeën staan huizen met werkelijk adembenemende panorama’s te koop. Je hebt een schitterend zicht op de besneeuwde bergtoppen vanuit de living, maar deze huizen zijn soms enkel met een 4x4 bereikbaar langs modderpaden of zelfs enkel te voet of met de ezel. Voor wie wat afzondering wenst of als vakantiewoning is dit ideaal, maar af te raden voor wie wil samenwerken met de buurt of gasten wil ontvangen. Onderzoek de makkelijke bereikbaarheid van en naar de plek, en ook de verbinding met België/Nederland als je daar nog familie en vrienden wilt bezoeken.
  • Klimaat en hoogte. Valleien zijn warmer en ontvangen meer zonlicht dan hoger op de bergen. Boven de 700 meter blijft de wolkenmist langer hangen en is het kouder zodat de teeltseizoenen korter zijn. Zuid Frankrijk kent (normaal gezien) lange, warme zomers, een korte, koude winter en een nat voorjaar. Wie de zomer middagwarmte te heet vind, kan een siësta houden. Vermijd in elk geval een noordhelling waar weinig zon komt.
  • Ligging. Er zijn vele mogelijkheden die elk voor- en nadelen hebben: dichtbij een grote stad (biedt cultuur, werkgelegenheid, winkels, verbinding met België,…) of eerder geïsoleerd en zonder directe buren (biedt rust, stilte, ruimte, zuiverheid,…). Op het platteland of in een dorpje – in berggebied of op vlak land – dichtbij toeristische routes of eerder afgelegen – in de nabije omgeving van vrienden en leuke initiatieven of eerder op jezelf,… Onderzoek de nabije en verder gelegen omgeving op zware industrie, kerncentrales, gifspuitende boeren, intensieve veeteelt en andere bezwaren.
  • Bewoners. Maak contact met lokale mensen en de burgemeester. Voel of er openheid en een warm welkom is voor buitenlanders. Zijn er leuke samenwerkingen, transitie initiatieven, bioboeren of coöperatieve burgerbewegingen in de buurt.
  • Omgeving. Wat ligt er rond jouw droomplek: leuke dingen zoals bossen om te wandelen en te fourageren, bergen en meren, bezienswaardigheden (zoals watervallen en kastelen) of te mijden dingen zoals akkers, snelwegen, windmolens, blaffende honden,…
  • Vrienden. Een niet te onderschatten voordeel zijn vrienden en kennissen die reeds (enkele tijd) in de buurt wonen en die al dan niet bezig zijn met zelfvoorziening. Zij kunnen alvast helpen bij de emigratie, de papierwerkmolen en de nieuwkomers introduceren in de lokale gemeenschap en transitie kringen. Want het is niet de bedoeling je af te zonderen van de maatschappij, maar integendeel nieuwe vormen van samenleven, economie en werken/wonen in de wereld te brengen. Die dan verder verspreid kunnen worden en langzaam de maatschappij transformeren naar meer lokale overvloed, solidariteit, vrede en duurzaamheid.
Voorbereiding
  • Streven naar zelfvoorziening is niet voor iedereen weggelegd. Je bent er dagelijks mee bezig, het is veel werk en je moet alvast graag tuinieren. Eenmaal het huis helemaal op punt staat en de aanvoer van duurzame energie en gratis water in orde zijn (bvb. via zonnepanelen en een bron of opvangbekkens op het terrein), dan blijven er nog 3 werkgebieden over. Hout verzamelen en kappen voor verwarming/koken; afvalbeheer, waterzuivering en compostering; en de grootste uitdaging: eetbare tuinen en bossen aanleggen en onderhouden.
  • Om vooraf voldoende kennis en vaardigheden te leren op allerlei survival en permacultuur vlak zijn verschillende kanalen voorhanden: YouTube, internet, boeken, workshops, cursussen, wwoofen,…zie ook de bibliotheek op de website.
  • Er zijn 3 manieren: ofwel gewoon beginnen en al doende leren met vallen en opstaan ofwel vooraf veel studeren, opleidingen volgen en ervaring opdoen ofwel een combinatie van beide. Veel dure en tijdverslindende fouten kunnen worden vermeden door bvb. vooraf een permacultuur opleiding te volgen of die aan jezelf aan te leren. Zie ook de beide cursussen op de website: permacultuur en voedselbos.  
 Inkomsten
  • Van wat ga je leven eenmaal de emigratie naar een vreemd land en een nieuwe omgeving achter de rug is? Zoals gezegd voorzie ik een reservebudget om 3 jaar zonder zorgen te kunnen overbruggen. In die tijd wordt gestreefd naar een zelfredzaam en goedkoop leven waarin uiteindelijk veel minder geld nodig is.
  • Dit kan op volgende manieren:
    • de uitgaven drastisch beperken (er zijn alvast geen leningen, geen hypotheek, geen maandelijkse facturen voor elektriciteit, water en verwarming en er zijn lagere facturen voor voeding, verplaatsing en telefonie/internet).
    • eenvoudig leven, (veel) minder consumeren en meer recycleren en hergebruiken.
    • fourageren, ruilen en letshandel (wildpluk in de bossen van noten, fruit, kruiden, wilde planten en paddenstoelen; uitwisselen met vrienden en buren; diensten en goederen verhandelen zonder geld).
    • een inkomsten stroom opbouwen (in mijn geval: lokale verkoop van voeding, cashcrops, gasten ontvangst, workshops en cursussen aanbieden, toerisme, healing,…).
    • een (kleine) uitkering (vanuit België/Nederland) kan voldoende zijn om de lage, maandelijkse kosten te voldoen (bvb. een pensioen of tijdskrediet). 
    • een permacultuur ontwerp maken voor huis en tuin zal de uitgaven verminderen en een inkomstenstroom op gang brengen (voedselbos met meerjarige eetbare planten, boomgaard, wateropvang, brandhout rotatieveld, compost toilet, serre, bijenkorf, shiitake boomstammen, en nog veel meer…).

In deel 2 volgt een kort verslag van 2 zoekreizen.

Don't ask what the world needs.
Ask what makes you come alive, and go do it.
Because what the world needs is people who have come alive.