De Tekos Woudschool

Het standaard onderwijssysteem anno 2024 modelleert de kinderen en jongeren en stuurt ze in een welbepaalde richting gebaseerd op een toekomstvisie gekend als de grote reset. Het is een tijdlijn waar digitale controlesystemen, nanotechnologie, robotica en transhumanisme deel van uitmaken. Maar er is ook een ander wereldbeeld mogelijk, een meer organische tijdlijn die beschreven staat in de Anastasia boeken. Om dit toekomstbeeld te manifesteren zijn alternatieve educatievormen nodig én natuurlijk ook ouders die ervoor kiezen. In Boek 3 van de Rinkelende Dennen Serie wordt de Tekos school van academicus Mikhail Schetinin vermeld. Hij ontwikkelde een eigen pedagogie die voor controverse zorgde maar ook veel aanhangers had. Daarover meer in dit bericht. Maar eerst nog enkele pijnpunten duiden bij het hedendaagse, reguliere 'onder'wijs.

Tweeduizend kusjes per dag

Children are not a distraction from more important work.
They are the most important work.

(C.S. Lewis)

Dit is deel 2 in een reeks over bewust ouderschap. Het eerste deel was meer een theoretische onderbouwing en benadrukte het belang van mindfulness en schaduw werk bij de ouders zodat ze zichzelf kunnen helen. Want anders bestaat het reële gevaar dat de ouders gewoon hun eigen ‘shit’ gaan projecteren op de kinderen (blokkades, vergeten kwetsuren, trauma’s, onverwerkte schaduwkanten,..) waardoor opnieuw beschadigde volwassenen ontstaan. Ook werden 15 speerpunten voor bewust ouderschap opgesomd.

Bewust Ouderschap

Je kinderen zijn je kinderen niet.

Zij zijn de zonen en dochters van 's levens hunkering naar zichzelf. 

Zij komen door je, maar zijn niet van je, en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten.

Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen, dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.

Je mag proberen gelijk hun te worden, maar tracht niet hen aan jou gelijk te maken.

Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren. 

(Kahlil Gibran)