
Onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het licht in ons is wat we het meeste vrezen.
We zijn bestemd om te stralen zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie Gods die in ons is, te openbaren.
Deze kracht is liefde en blijkbaar zijn we heel erg bang om die liefde te leven, te zijn, te gebruiken en te delen. We zijn bang omdat we ons laten bang maken. We laten het Licht niet toe omdat ego en angst ons in de duisternis houden. De stralen van onze innerlijke Zon schijnen niet op volle kracht omdat kunstmatige straling, gifvoeding, leugenachtige informatie en verkeerde educatie ons klein, onbewust en onwetend houden. Maar de gnosis is volop terug, de Kathaarse spirit leeft verder, en ieder mens krijgt de mogelijkheid steeds bewuster te worden door een niet te stuiten golf van bevrijdende informatie via boeken, voordrachten, healers, lichtwerkers, nieuwetijdskinderen en internet.
En de liefde? De liefde is er altijd, klaar om iedereen te omhelzen, moeiteloos stromend vanuit een innerlijke bron. Gewoon aanwezig, zomaar, eenvoudig, zuiver, helend,...want liefhebben heeft geen reden nodig, omdat wij allen liefde ZIJN.
Enkele mogelijkheden om te ontwaken en vrij te worden, heb ik vroeger al eens samengevat op de website; en kun je vinden in nieuwsbrief nr. 25 van 10 december 2008.
De geschiedenis wordt altijd geschreven door de overwinnaars, wat betekent dat veel verborgen blijft en gemanipuleerd wordt. Maar zelfs met onvolledige en valse geschiedenisboeken bij de hand herkennen we makkelijk de rode draad doorheen 5000 jaar evolutie. Namelijk een kleine en selecte groep die via misbruik van macht, geweld en algemene misleiding de controle verwerft over de mensheid. En na al die eeuwen zijn we ondertussen in een fase gekomen waar de machtselite mensen, landen, media, voeding, geneesmiddelen en grondstoffen poogt te controleren en daarin lijkt te slagen. En indien die totale controle niet zou lukken (bvb. omdat wij massaal wakker worden en hun beslissingen weigeren), dan houden ze het ultieme middel achter de hand: namelijk wereldwijde genocide door oorlogen en biochemische wapens.
Maar, het is uiterst belangrijk te beseffen dat wij zelf het zijn, collectief en individueel, die deze kwade krachten in het leven hebben geroepen om de heel eenvoudige reden dat die polariteit (goed-kwaad, licht-duisternis, liefde-angst) ons helpen om volwassen en bewust te worden. Daarover straks meer. Ze lijken dus machtig en onverslaanbaar (omdat wij hen die macht blijven verlenen), maar dat is helemaal niet zo. Op militair en technologisch vlak zijn ze niet te kloppen, maar wel op hart en bewustzijnsniveau.
Om de rol van het kwade enigszins te begrijpen, bekijken we even een erg korte versie van het scheppingsverhaal gebaseerd op gnostieke inzichten. Vele scheppingsverhalen en kosmologieën uit diverse culturen en tijdperken vertellen in wezen hetzelfde verhaal, hoewel details, interpretaties, namen en woordenschat kunnen verschillen.
In liefde en licht
Het verhaal eindigt waar het begon
In het Hart van God
Er is een onkenbare Vader God die een Wilsbesluit neemt tot een Schepping met een bepaald Evolutieplan en Doel en daartoe het Leven vanuit Zichzelf ter beschikking stelt en ‘offert’. Al wat is maakt onvoorwaardelijk deel uit van dit Goddelijk Leven. Vanuit deze Levensgeest ontstaat al de rest (ruimte, tijd, vorm, materie, wezens,…). Om de Schepping tot het beoogde Evolutiedoel te leiden, zijn een groep Hoge Wezens ingeschakeld, die door hun eigen Offer en Activiteit een verdere harmonische uitwerking van het Evolutieplan verzorgen. Deze Wezens zijn in de Christelijke literatuur gekend als de negen Hiërarchieën (Serafijnen, Cherubijnen, Tronen, Vorstendommen, Machten, Krachten, Heerschappijen, Aartsengelen en Engelen). Vanuit deze Hiërarchische Wezens ontstaan door afsnoeringen de Elementaire wezens of natuurwezens, die het gehele natuurrijk tot werkzaamheid brengen. Onze voorouders namen ze nog waar en benoemden ze (kabouters, elfen, nimfen,…). Naast deze goede Lichtwezens die het Kosmische plan vooruithelpen, opereren ook tegenstrevende wezens, duistere krachten, de gevallen Engelen, die het Evolutieplan vertragen, boycotten en vernietigen. Nochtans, de rol die de Luciferische en Satanische wezens in de menselijke evolutie spelen wordt niet alleen geduld maar ook gewild door de Vader God. Hun verleidende, misleidende en negatieve activiteiten leren ons belangrijke lessen over goed en kwaad. Door onze keuzevrijheid op Aarde beleven wij beide krachten, zowel in onszelf als in de wereld buiten ons. Uiteindelijk, door inzichten verworven tijdens vele incarnaties, overwint en transformeert de mens het boze en kiest hij bewust en uit vrije wil voor het goede. Het is dank zij de confrontatie met het kwade dat de mens uiteindelijk tot de hoogste vorm van liefde zal komen. Want om de waarde van liefde te kennen, moet je ook niet-liefde ervaren. Wie de duisternis niet kent, zal nimmer het Licht zoeken.
De mens, in den beginne levend als onbewuste Geestvonk in de adem van God, vertrekt dus op een lange pelgrimsreis doorheen vele werelden, steeds dieper afdalend in de stoffelijke materie. Op deze tocht vergeet hij langzamerhand zijn Goddelijke oorsprong en zijn eenheid met al wat is. Deze afdaling in de stof noemt men involutie. Dan komt het scharnierpunt waarop de mens steeds bewuster wordt en de terugreis naar het Vaderhuis aanvangt. Dit scharnierpunt is het mysterie van Golgotha, waarbij door de kruisdood de Geest van Christus via het bloed van Jezus zich met de Aarde en de mensheid verbindt. Sinds Zijn offer op Golgotha is iedere mens zelf in staat door gnosis tot verlossing te komen. De opwaartse weg uit de materie begint (evolutie) en de mens wordt terug Geestvonk, maar nu albewust. Na deze eonen lange reis is de mens de tiende hiërarchie geworden: een albewuste Scheppergod met de hoogste graad van liefde en wijsheid: een Christus.
Aangezien onze verantwoordelijkheid zowel goed en kwaad omvat en aangezien we aangesloten zijn op de scheppingskracht van de in ons Levende God, kunnen we zelf bepalen welke volgende ervaringen we graag willen beleven. Wie genoeg heeft van negativiteit en onvrede, ontwaakt (vergroot het bewustzijnsveld) en kiest en creëert een nieuwe en betere versie van zichzelf, waardoor de poort naar meer vreugde en geluk openzwaait.
De transformatie en integratie van het kwade gebeurt op verschillende niveaus. Innerlijk door het kwade en de negativiteit in jezelf te herkennen, te aanvaarden en los te laten via vergeving en liefde en door de voortdurende overheersing en reactie vanuit het ego te herzien. (Boekentip: Een Nieuwe Aarde van Eckhart Tolle). Uiterlijk door hemelkeuzes te maken en het negatieve en het duistere in de wereld geen voeding meer te geven. Een hemelkeuze is een bewuste beslissing om een positief beeld te scheppen en in de wereld te brengen.
En, wellicht de belangrijkste factor: samenwerken, in liefde samen zijn en zich verbinden met elkaar, een groepsenergie opbouwen, brede netwerken opzetten met gelijkgestemden,...zijn prachtige en krachtige middelen om het nieuwe bewustzijn van eenheid, vrede en liefde te vestigen. Daarom zijn kleine eco-nederzettingen, autonome groene dorpen zoals Rivendell zo'n schitterende oplossing en dringende noodzakelijkheid om mens en Aarde te helen en de positieve krachten te bundelen. Zulke ecodorpen reiken oplossingen aan voor mondiale uitdagingen, werken als helingsbiotoop voor mens en Aarde en creëren een Licht/Liefdesveld in de duisternis. Ze functioneren als geboorteplaats van de Universele Mens en bieden bewoners de kans hun eigen taken te (her)definiëren, te doen wat ze graag doen, de creatie krachten te bundelen, samen te werken met unieke en boeiende mensen, bij te leren en te evolueren, mee te bouwen aan een gezondere en betere wereld en een informatie en inspiratie baken te zijn voor zoekers.
How do I know? Simple.
There is nothing else.
We zijn allemaal kinderen van dezelfde Bron, verbonden met elkaar en de onuitputtelijke Levensbron die voortdurend en onvoorwaardelijk schenkt en zorg draagt voor ieder wezen. Als je deze eenheid ten volle beseft, verdwijnt de noodzaak en behoefte tot strijd en wat dan overblijft zijn mededogen, dienstbaarheid en keuzevrijheid. En de snelste en meest effectieve manier om gelukkig te worden is anderen gelukkig maken. (Boekentip: Neale Walsch – Gelukkiger dan God).
Wees zacht voor elkaar en voor jezelf. Er valt niets te vrezen behalve de angst zelf. Alles komt goed, het Licht groeit en verlicht de duisternis. Waag de sprong naar het tijdperk van intuïtie en samenwerking en wordt (be)hoeder van deze prachtige planeet. Luister naar je ziel die wakker wordt en zich herinnert dat ze liefde is, liefde was en altijd liefde zal zijn. Besluit om voortaan alleen nog gelukkig te zijn en vreugde te stralen, want liefde overwint alles.
Zo, een hele boterham voorwaar, volgende keer terug wat luchtiger nieuws over mijn reisavonturen. Om te eindigen een fragmentje uit een sprookje (Selienna) wat ik ooit schreef (voor een lieve vriendin). Het volledige verhaaltje kun je eventueel lezen op deze pagina.
‘Ik ben liefde en jij ook, en alle mensen ook’ herinnert Selienna zich plots, ‘als alle ballast en angst wegvalt, als alles wat niet echt is verdwijnt, als alle illusies oplossen, als de droom eindelijk eindigt, dan blijft er enkel waarheid over, dat wat werkelijk is en dat is: liefde.
Wij zijn die liefde. Gevangen in een lichaam, op reis door het universum om creatief onszelf tot expressie te brengen. Om onszelf te herscheppen in een betere mens, een liefdevoller wezen, vollediger. Liefde wil zichzelf ervaren, wil bovenal éénheid ervaren. Liefde is het verlangen één te zijn, met de ander en met God.
En echte liefde is vooral vrij. Pure ongebonden vrijheid.’
Enthousiast vertelt ze verder:
‘Liefde vraagt niks, maar geeft zonder onderscheid. Liefde verlangt niks, maar deelt met iedereen. Liefde verwacht niks, maar schenkt onvoorwaardelijk. Liefde beperkt niet, maar steunt de keuzes die je maakt. Liefde neemt niks, maar ontvangt wat vrijwillig wordt gegeven. Liefde dringt zich niet op, maar laat altijd vrij. Liefde kwetst niet, maar heelt wat gebroken is. Liefde begrenst niet, maar gaat altijd door in een steeds grotere vreugdedans’
‘Ja, zo voel ik het ook’ beaamt Arwen.
‘Maar als liefde vrijheid is, dan kan ik doen wat ik maar wil. Dan mag ik echt doen wat ik wil om telkens meer mezelf te zijn, om dichter bij liefde te komen’ denkt Selienna luidop.
‘Je hoeft niks te doen, enkel te zijn wat je al bent’ meent Arwen.
‘Oh, ik ben zo gelukkig’ lacht Selienna ‘ik wou dat de hele wereld danst.’
Kom, laten we dansen tot de sterren uit de nacht vallen
en de maan haar zilveren licht in ons hart brandt.’
0 reacties:
Een reactie plaatsen